تو آن هشیاری هستی که به جامۀ مبدل انسان در آمده ای هنگامی که ارتباط با سکون درون را از د ست می دهی ، ارتباط باخودت را از د ست می دهی هنگامی  که ارتباط با خودت  را از دست می دهی ، در جهان گم گشته می شوی . درونی ترین احساسی که از خود – از آن کسی که هستی – داری ،  از سکون تفکیک نا پذیر است . این همان من هستم است که از نام  و شکل عمیق تر می باشد . 

بعد از این همه سال یعنی بعد از ۳۰ سال خدمت فهمیدم: هر گردی گردو نیست زیرا انار هم گرداست .

صفات هرکس مربوط به توانایی ونا توانی اخلاق ودوستان  اوست .  

قورباغه ای که هرگز دریا را ندیده ، گمان میکند که پٌر  آبتراز چاه جای نیست. 

پیروزی چیزی به ما نمی آموزد ولی از شکست چیزها  

 می آموزیم.  

 خدایا مرا از شر انسان یک سو نگر رهایی بده .  

از بسیاری غرور (نه) واز بسیاری ناتوانی (آری) نگو . 

خطا کردن کار انسان است در خطا ماندن کار......... است  

  خلاقیت همچون غذاست و کسانیکه از آن برخوردار نیستند،‌ از سوءتغذیه رنج می برند و خوب رشد نمی کنند. تنها هنگامیکه خلاق هستیم، می توانیم به خداوند نزدیک باشیم. خداوند خالق کل است و راه هماهنگی با او نیز خلاقیت است. ما نمی توانیم همچون او جهانی بیافرینیم، ‌ولی حتی خلق چیزهای کوچک مثل یک نقاشی نیز بی شک موثر است. در خلاقیت، کمیت اهمیتی ندارد. آنچه مهم است، کیفیت چیزی است که خلق می شود. اصلا اهمیتی ندارد دیگران درباره آنچه خلق کرده اید، چه نظری دارند. اگر شما از خلق آن لذت برده اید،‌ همین کافی است. همین لذت، سودی است که از خلاقیت برده اید.

یکی از زیباترین و بهترین نوشته‌هایی که درباره نوروز خوانده‌ام، اثری است از استاد زنده‌یاد دکتر پرویز ناتل خانلری و آن را در آغاز سال نو به شما تقدیم می‌کنم:

«نوروز اگرچه روز نو سال است، روز کهنه قرن‌هاست. پیری فرتوت است که سالی یک بار جامه جوانی می‌پوشاند تا به شکرانه آن که روزگاری چنین دراز به سر برده، و با این همه دمسردی زمانه تاب آورده است، چند روزی شادی کند. از اینجاست که شکوه پیران و نشاط جوانان در اوست.
پیر نوروز یادها در سر دارد. از آن کرانه زمان می‌آید. از آنجا که نشانش پیدا نیست. در این راه دراز رنج‌ها دیده و تلخی‌ها چشیده است، اما هنوز شاد و امیدوار است. جامه‌های رنگ رنگ پوشیده است اما از آن همه، یک رنگ بیشتر آشکار نیست و آن رنگ ایران است.
درباره خلق و خوی ایرانی بسیار سخن گفته اند. هر ملتی عیب‌هایی دارد. در حق ایرانیان می‌گویند که قومی خوپذیرند. هر روز به مقتضای زمانه به رنگی در می‌آیند، با زمانه نمی‌ستیزند بلکه می‌سازند. رسم و آیین هر بیگانه‌ای را می‌پذیرند و شیوه دیرین خود را زود فراموش می‌کنند. بعضی از نویسندگان این صفت را هنری دانسته و راز بقای ایران را در آن جسته‌اند. من نمی‌دانم که این صفت عیب است یا هنر است، اما در قبول این نسبت تردید و تاملی دارم.
یکی از زیباترین و بهترین نوشته‌هایی که درباره نوروز خوانده‌ام، اثری است از استاد زنده‌یاد دکتر پرویز ناتل خانلری و آن را در آغاز سال نو به شما تقدیم می‌کنم:
«نوروز اگرچه روز نو سال است، روز کهنه قرن‌هاست. پیری فرتوت است که سالی یک بار جامه جوانی می‌پوشاند تا به شکرانه آن که روزگاری چنین دراز به سر برده، و با این همه دمسردی زمانه تاب آورده است، چند روزی شادی کند. از اینجاست که شکوه پیران و نشاط جوانان در اوست.
پیر نوروز یادها در سر دارد. از آن کرانه زمان می‌آید. از آنجا که نشانش پیدا نیست. در این راه دراز رنج‌ها دیده و تلخی‌ها چشیده است، اما هنوز شاد و امیدوار است. جامه‌های رنگ رنگ پوشیده است اما از آن همه، یک رنگ بیشتر آشکار نیست و آن رنگ ایران است.
درباره خلق و خوی ایرانی بسیار سخن گفته اند. هر ملتی عیب‌هایی دارد. در حق ایرانیان می‌گویند که قومی خوپذیرند. هر روز به مقتضای زمانه به رنگی در می‌آیند، با زمانه نمی‌ستیزند بلکه می‌سازند. رسم و آیین هر بیگانه‌ای را می‌پذیرند و شیوه دیرین خود را زود فراموش می‌کنند. بعضی از نویسندگان این صفت را هنری دانسته و راز بقای ایران را در آن جسته‌اند. من نمی‌دانم که این صفت عیب است یا هنر است، اما در قبول این نسبت تردید و تاملی دارم.

 و نوروز بر همه ایرانیان فرخنده و خرم باشد.»

 تحول درنهادی که شاکلۀ اصلی آن نیروی انسانی ورسالت وماموریتهای آن ازظرافت وپیچیدگیهای خاصی برخورداراست درعین دشواری وموانع وپیچ وخم های بسیار، ضرورتی اجتناب ناپذیروامری بدیهی است . نهاد آموزش وپرورش رامی توان بمثابه قلب جامعه دانست که حیاتی ترین عنصر رشد وتوسعه یعنی نیروی انسانی توانمند راچون خونی تازه درشریانهای سایربخشهای جامعه جاری می سازد . این کارکرد ویژه نهاد آموزش وپرورش رامی توان کم وبیش دریکایک مؤلفه هاوعناصرمتشکله آن نیزصادق دانست . درمیان مؤلفه هاوعناصر اساسی نظام آموزشی ، عنصرارزشیابی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رامی توان ازجهات مختلف ممتاز ازسایرعناصرومؤلفه های این نظام تلقی کرد. زیرا فرایند ارزشیابی ازیکسودغدغه ومعطوف به فعالیتهای گسترده ای درسطوح مختلف بویژه درسطح مدارس ومعلمان ومدیران    می باشد وازسوی دیگرمتوجه فراگیران ودانش آموزانی است که هرکنش وواکنش آنهانسبت به موضوع اثرات عمیق وگسترده ای برخانواده ودرنهایت درجامعه خواهدداشت . ضمن آنکه درداخل نظام آموزشی نیزسایرفرایندهای متشکله آن بویژه برنامه درسی وشیوه هاوروشهای آموزش وتدریس واصولاً فرایند یاددهی – یادگیری نیز به شدت متاثرازکارکردها وروشهای ارزشیابی می باشند.

ادامه مطلب

از سازمان آموزش وپرورش استان لرستان

به : مدیریت /اداه آموزش وپرورش شهرستان / منطقه

موضوع : برنامه امتحانات نوبت شهریور ماه 1387 دانش آموزان سوم راهنمایی

سلام علیکم:

ادامه مطلب

استرس یا فشار روانی  یکی از اجزای اصلی و جدایی ناپذیر زندگی روز مره ی انسان هاست. بنابراین تصور کوشش برای حذف آن، تصوری بی فایده است. باید بتوانیم آن را به نحو صحیح و عاقلانه اداره کنیم تا در برخورد با موقعیت های استرس ، توانایی مقابله با این فشار روانی را داشته باشیم.

ادامه مطلب